moje komentarze

nie ograniczajmy miasta Oświęcim tylko do KL Auschwitz. Koncert nie odbywał się na terenie byłego obozu, tylko na stadionie piłkarskim

a Pan też jakąś złowił?

cóż, widocznie za rzadko chodzę ulicą Grodzką. Muszę to nadrobić, skoro tak pięknie gra

tacy, którzy włączają kierunkowskaz do skrętu w ostatniej chwili, a jadący z tyłu pojazd musi gwałtownie dać po hamulcach, żeby nie wjechać w tył takiego PMS-a (występują zarówno w miastach, jak i na wsiach).
PMS-y piesze, które łażą po ścieżkach rowerowych, gadają przez telefony komórkowe i nie zwracają uwagi na to, co się dzieje dookoła, a potem smają pretensje jak im np. jakieś dziecko przejedzie po nogach. I jeszcze PMS-y z psami na długich smyczach: PMS na chodniku, smycz ciągnie się przez ścieżkę rowerową, a w trawie piesek. Kombinuj tu człowieku, jak się nie zabić o smycz i jak nie wjechać w PMS-a na chodniku

wprawdzie Don Żon był wtedy w remoncie, ale i tak warto było. Widoki piękne!

parę lat temu zwiedzałam tamte okolice i nie miałam pojęcia, że taka perełka architektury jest na wyciągnięcie ręki. Mam nadzieję, że jeszcze nie raz odwiedzę Kotlinę Kłodzką i będzie okazja zobaczyć ten pałac.

niestety wnętrz jeszcze nie widziałam

strona gryonline.pl (jeśli o tej samej mówimy) nie jest odpowiednia dla dzieci, zwłaszcza dla 3-latków. Niech Pani zaproponuje wnuczkowi coś na miarę jego wieku - gry z minimini.pl, z poissonrouge.com albo z lego.com, ale nie z takiej strony, z której są linki do gier erotycznych albo epatujących brutalnością. Mój synek też czasem gra w gry w internecie, ale zawsze weryfikuję stronę, z której korzysta pod względem bezpieczeństwa.

każda przyszła matka powinna je przeczytać. A nawet obecnej nie zawadzi :)

ja będąc z niemowlakiem w domu nie miałam czasu na seriale. Podczas karmienia oglądanie tv odpadało, bo dziecko natychmiast odwracało głowę w stronę odbiornika. Jak spało też nie, bo głos telewizora je budził, a wieczorami byłam tak zmęczona, że chciałam tylko ciszy i spokoju. Potem, gdy wróciłam do pracy, również szkoda mi było czasu na oglądanie telewizji. Natomiast moja teściowa spędza przez tv całe dnie, przeskakując z serialu na serial.

żeby wnuki czuły się u nich zawsze jak na wakacjach :)
pozdrawiam

Ja ze swoim nie umiałam rozmawiać - był surowy, szorstki, choć wiem, że skoczyłby za mną w ogień. Nie umieliśmy się jednak porozumieć na płaszczyźnie werbalnej. Potem, gdy był chory, byłam daleko, na poważne rozmowy zabrakło już potem czasu i sił. On milczał, ja milczałam. Mogłam go tylko trzymać za rękę. Mówić o miłości i przywiązaniu nauczyło mnie dopiero moje dziecko...

nie mogłabym się podpisać obiema rękami pod żadnym z tych punktów. Niby w każdym z nich odnajduję coś, z czym się utożsamiam, a jednocześnie także coś, co jest mi krańcowo odległe. Nie wiem, jaka jestem jako Matka Polka, nie umiem się sklasyfikować.

dziękuję. Również pozdrawiam :)

Pani Milu, a czy swoje dzieci posłała Pani w wieku 6 lat do szkoły? Obowiązku nie było, ale możliwość owszem. Sama spotkałam na studiach dziewczynę, która rok wcześniej zaczęła edukację. Jeśli nie, to czy miała Pani wrażenie, że marnują rok w zerówce?

Pani Milu, znam dobrze moje dziecko i jestem pewna, że posyłając je do szkoły we wrześniu br. zrobiłabym mu krzywdę. Mój synek jest z gatunku wrażliwców, wręcz "przewrażliwieńców" - psychicznie nie dałby rady rywalizować ze starszymi (i przez to lepszymi) od siebie. A szkoła, do której chcemy go posłać, nie tworzy osobnych klas dla 6-latków, ponadto jest szkołą muzyczną, więc trudniejszą na starcie. Nie prowadzi również zerówki. Gdybym nie liczyła się ze zdaniem własnego dziecka, tylko kierowała swoimi ambicjami - już byłby zapisany na kurs przygotowujący do egzaminu kwalifikującego do szkoły muzycznej.

Nie ma wśród włodarzy inicjatywy, to i mieszkańcy są pasywni?

ciekawe, czy rodzice, których ten problem dotyczy przyszli na tę pogadankę. Ja swojemu 6-latkowi pozwalam grać na komputerze, ale 1) zawsze w wyznaczone wcześniej dni, nie więcej niż 2 razy w tygodniu; 2) zawsze nie dłużej niż 2 godziny; 3) zawsze pod kontrolą dorosłych, którzy widzą, co ma na ekranie. A odkąd dziecko samo nauczyło się wpisywać adresy w przeglądarkę, ta kontrola musi być ściślejsza. Ten czat to może komunikatory; dzieci przecież obserwują, jak dorośli się tym posługują, nie trzeba im specjalnie pokazywać.

i tylko ochota na czekoladę pozostała :)

A role w kuchni też rozdzielone? Czy mama do pichcenia, córki do jedzenia? Przyznam, że ja w tym roku bezczelnie odpuściłam sobie przedświąteczne porządki - wyjechałam do swojej rodzicielki na Wielkanoc. Radosnych i ciepłych świąt życzę.